Bağımlılık tedavisinde en kritik aşama, hastane süreci tamamlandıktan sonra başlar. Uzmanlar, tedavi sonrası gündelik hayata uyumun nüks riskini belirleyen en kritik dönem olduğunu söylüyor. Bu süreçte hastalık farkındalığı, sorumluluk alma ve düzenli yaşam alışkanlıkları büyük önem taşır. Klinik Psikolog Çağrı Akyol Çevirir, “Hastanede sağlanan izolasyon ortamı, mümkün olduğunca evde de sürdürülmeli. Aksi hâlde dış tetikleyiciler hızla devreye girebilir.” dedi.
TEDAVİ SONRASI HAYATA UYUM
Ayakta tedavi, psikoterapi ve sosyal desteğin sürekliliği, iyileşmenin kalıcı hâle gelmesini sağlar. Ailelerin aşırı kontrolcü ya da suçlayıcı tutumlar yerine sakin ve dengeli bir yaklaşım benimsemesi gerekir. Erken uyarı sinyallerinin fark edilmesi ise kayma ve nüksün önlenmesinde hayati rol oynar.
Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Hastanesi Klinik Psikolog Çağrı Akyol Çevirir, bağımlılık tedavisinde hastane sürecinden sonra başlayan gündelik hayata uyum aşamasında nüks riskleri, aile tutumu ve psikoterapinin rolü hakkında bilgi verdi.
HASTANE SÜRECİ ANTRENMAN
Bağımlılık tedavisinin en zorlu ve aynı zamanda en kritik evrelerinden biri, kişinin tedavi sonrasında gündelik hayata yeniden uyum sağlamasıdır. Bu süreç hem hasta hem de hekim açısından çeşitli güçlükler barındırmakla birlikte, tedavinin ayrılmaz bir parçasıdır. Çünkü bu aşamada bazı durumlar öngörülebilirken, bazıları beklenmedik şekilde ortaya çıkabilir.
Kişinin davranış örüntüleri, kişilik özellikleri ve hastalık farkındalığı bu sürecin seyrini belirleyen temel unsurlar arasında yer alır. Yataklı servislerde bağımlılık tedavisi genel olarak üç aşamada ele alınır: akut dönem, idame dönem ve kontrol dönemi.
ERKEN SORUMLULUK
Kişi tedaviyi erteledikçe, zihinsel olarak hastalıktan kaçtığını düşünüyor olabilir. Bağımlılığın doğası gereği her hastanın ‘tedavi olmalıyım’ farkındalığına sahip olmayabileceğine değinen Çevirir, “Kişi tedaviyi erteledikçe zihinsel olarak hastalıktan kaçtığını düşünür ve bu durum kısa vadede kendisine avantajlıymış gibi gelebilir.” dedi.
